ถูกต้องแล้ว  คุนคิดไม่ผิด หรอก

เราอยากทำทรงนี้จิงๆๆ

อิอิอิอิ  บ้าไปแล้ว

เอางัยดีหล่ะ

อยากมากอ่ะ  จู๊ฟ จ๋า  ช่วยหน่อยดินะที่รัก

แก => JujoOf

แกฉันคิดถึงแกหว่ะ

จาบอกว่าไม่ได้ เขียนที่นี่ซักพักและ  มันเหงาอ่ะ

พอแกมาเขียนชั้น  ก็เลย เอาวะ  เขียนแม่ง 2 ที่เลย

ตอนนี้ยังเขียนที่ storythai ด้วยอ่ะ

ไม่รู้ทำมัย  ออกมาไม่ได้ซักที  เด๋วก็กลับไปเขียนอีกละ

แต่ตอนนี้แกเขียนอยู่ตรงนี้ชั้นก็มีเพื่อน

ถ้าแกไม่ได้เขียน ครงนี้ชั้นก็ ไม่ค่อยอยากเขียนอ่ะ

มันไม่มี  อารมจาไป อ่านไดคนอื่นด้วย

เลยเหงาๆ  ก็เลยไม่ค่อยได้เขียนที่  นี่

ตอนนี้กลับมาเขียน  ก็เลย  เอาวะมาเขียนตรงนี้ด้วย

นี่เพิ่งเขียน ที่ storythai ไปเอง  เยอะและยาวมากอ่ะ

เพราะ เพิ่งทำงานอันเยอะแยะ ยาก และเครียดผ่านไป

ขอแปะ

ใหนๆ ก็เขียนเรื่องนี้ที่ storythai และ  เลยเอามาแปะ

พอใจ ในส่วนตัว

ไม่อ่านไม่ว่า  เข้าใจ   เพราะเยอะมาก

MISSION I
เริ่มจากวิชาแรก นะคะ
อิฉันก้ต้องทำงานwriting for public นะคะ
เขียน Adv.  grammar เอากันเป๊บๆ คะ
เนื่องจากดิฉันโง่ แกรมม่ามาก  เลยเอาเขาไปสะเกิดเพื่อน
คนที่ยอมคบกัยคนมีเขา  นั้นคือคุนก๊อบค่ะ
คุณก๊อบเป็นเพื่อนที่ดีคนนึงที่ดิฉันได้จาก  host diary แห่งนี้
คุณก๊อบ  ทำดิฉันมาคุรับประทานไปพักนึงเหมือนกันคะ
เนื่องจากดิฉันมีงานต้องทำอยู่มากมาย ก่ายกอง
ดิฉันก็วางใจ  เพื่อนคนนี้มากคะว่าเค้าคงไม่ทำ เขาดิฉันล่วงออกจากหัว
เลยชิวไปเรื่อย จนถึงวันรุ่งขึ้น  ดิฉันไม่มั่นใจว่าวันนั้นคุนกีอบ
นัดให้มาเจอใน MSN วันใหน แต่คาดว่าจะเป็นคืนวันเสาที่ 3 คะ
ดิฉันก้รอไปซิคะ  คุณเพื่อนไม่ออนคะ  มาคุ ก็เริ่มรับประทานดิฉันแล้วคะ
ดิฉัน เลย โทรไปหาคุณก๊อบคะ  คุณก๊อบรับโทรระศัพทันควัน
แล้วบอกกับดิฉันว่า  "เฮ้ยขอโทษหว่ะ ตอนนี้ชั้นนอยหว่ะ"
เท่านั้นแหละคะ  มาคุรับประทาน   แต่ก็ ด้วยความ เชื่อมั่นในเพื่อน
คิดว่ารับปากแล้วคงไม่กลับคำกันง่าย
ดินชั้นจึงบอกกับคุณก๊อบไปว่า "อืมไม่เป็นรัย" แล้วดิฉันก็วางโทรศัพท์
จนคืนวันจันทร์ ซึงกำหนดคือ เช้าวันอังคาร
คุณก๊อบทำมาคุ แดกหนัก  ว๊ายๆๆๆ  พูดจาไม่สุภาพ
มาคุรับประทานคะ    เนื่องจาก  คุณก๊อบไม่นำโทรศัพท์มือถือ
ติดบ้านไว้คะ  ไม่นำติดตัว  โทรไปก็เจอแต่ น้องสาวนะคะ
รอแบบมาคุ จนประมาณ เที่ยงคืนคะ  คุนก๊อบ  ก็เปรียบ สวรรค์มาโปร
คุณก๊อบมาจัดการแต่งประโยคให้คะ เสร้จเร็วในพริบตา
ทั้งที่คุณก๊อบ ง่วงนอน เนื่องจากภาระกิจระหว่างวันที่เค้าประสพ มา
และแล้วดิฉันก็มีงานส่งทันเวลา  เป็นหระคุณจาก คุณก๊อบโดยแท้
ขอขอบคุณ คุ๊ณก๊อบมา ณ ที่นี้ นะคะ


MISSION II
สิ้นสุดจากภาระกิจที่ 1 ในขณะนั้น ดิฉันมีภาระกิจที่ต้องทำ คาบเกี่ยวกันอยู่คะ
ดิฉันต้องไปแข่งกีฬา อินเตอร์ ค่ะ  และเพื่อความสามัคคีของทีมนะคะ  
ก็ต้องเกิดการซ้อมกันคะ ระหว่าง ภาระกิจ 1 และภาระกิจ2 ยังมี ภาระกิจ 3
ที่ดิฉันต้องทำควบคู่ไปด้วย ซึ่ง จากบอกในลำดับต่อไป
ส่วนในภาระกิจที่ 2 นั้นก้คือ การซ้อม วอลเล่ย์บอล และแข่งคะ
อ่อ  ลืมบอกคะในช่วงภาระกิจหนึ่ง ก้ต้องทำภาระกิจ 2 และ 3 ร่วมด้วยเช่นกัน
แต่ภาระกิจ 2 สำคัญที่ เสาร์ที่ 10 และอาทิตย์ที่11 เนื่อง จาเป็น นัดชิง คะ
ในที่สุดทีมดิฉันก้ได้เข้าชิงเป็นปีที่3 ตั่งแต่ดิฉันร่วมทีมมา
แต่ก้ยังคง ชิงร่วมกับ MUIC เช่นเคย
เหมือนทุกอย่างจะเป็นเช่นเคยตลอดค่ะ
ปีนนี้ดิฉันแอบหวังเล้กๆ ว่าคงจาได้รับชัยชนะซักที
แต่แล้ว ทุกอย่างก็ไม่เป็นอย่างที่คิด  ทีมดิฉันยังคงเอาชนะเค้าไม่ได้
ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด  ในวันสุดท้าย  พวกเราไม่มีใครเล่นได้เลย
ทีมดิชั้นแพ้คะ  แย่นะคะที่รู้สึกเศร้าที่แพ้
ดิฉันรุ้สึกแย่จิงที่ เสียใจที่แพ้ ดิฉันควรยอมรับได้
ดิฉันพูดกับตัวเองเช่นนั้น  แต่ความจิงก็ดันมันออกมาว่าฉันแค้นที่ไม่เคยชนะ
ดิฉันเศร้า  หมดกำลังใจเล็กน้อย  น้ำตาคลอนิดหน่อย
ผิดหวังกับตัวเองมากมายก่ายกอง
ผิดหวังที่ทำให้ ความฝันพี่ นิวเป็นไปไม่ได้  พี่นิวปลาขอโทนะคะ
นี่เป็นปีสุดท้ายของคุณพี่  แต่พี่ก็ไม่สำเร็จกับเรื่องนี้ซักที
นี่เป็นเรื่องแย่  แต่ดิฉันต้องรีบทำใจ  เพราะ มี ภาระกิจ ต่อไป


MISION III
เข้าสู่ภาระกิจที่ 3 ดิฉันต้องเตรียมการเสนอ เหมือนอ่านข่าว
และวิเคราะห์ในความคิดของตัวเองนะคะ
ดิฉันตกลงใจว่าจะทำรายงานเรื่อง mega project
การวิเคราะห์เรื่องนี้ต้องใช้ความรู้ด้าน เศรษฐศาสตร์
ดิฉันจิงจะขอคำปรึกษา จาเพื่อนอีกคนนึงคะ
เนื่องจากเค้าเรียนมาทางด้านนี้  ก่อนหน้านั้น  
ดิฉันติดต่อเค้าไปหลายครั้งคะ  เค้ารับปากอย่างเป้นมั่นเป็นเหมาะว่าจาช่วย
และช่วยได้แน่  แล้วเค้าก็อยากช่วยด้วย  เค้าบอกกับดิฉันเช่นนั้น
แต่หลังจากวันที่เค้านัดดิฉัยว่าจามาช่วย
เค้าก็ไม่มาออนไลด์ ใน msn อีกเลย  ไม่มีการติดต่อกลับแต่อย่างได้
ทุกวันฉันจึงอ่านอย่างหนัก  ศึกษาจากข่าว ด้วยตัวเอง
จนมาถึงวันที่ จบภาระกิจที่2 วันถัดไป ดิฉันด้องทำการ
รายงานข่าวในภาระกิจที่ 3 คะ  ดิฉันทำได้ ไม่ค่อยดีอีกเช่นเคย
เศร้าใจพยามยามทำอย่างเต็มที่  แต่ไมดีพอ
การออกไปพูดต่อหน้าผู้คนทำให้ดิฉันประหม่าและ ลืมบากอย่าง
ดิฉันไม่สามารถ พูดได้อย่างธรรมชาติ  และนั้นคือ ข้อเสียที่โดนท้วงติงมา
ดิฉันรู้สึกแย่ที่ตัวเองทำได้ไม่ดี พอ  ควบคุมตัวเองได้ไม่ดีพอ
แต่ทุกอย่างก็จบลงแล้ว  ภาระกิจ  และงานใหญ่จบ ลง
หลังจานี้  หนึงอาทิตย์จะต้องเจอ เรื่องที่ใหญ่ กว่า
นั้นคือ การสอบ mid-term  ดิฉันคงต้องพยายามอย่างหนัก เพื่อตัวเองคะ
อีกอย่างที่รู้สึกผิดหวังคือ  บุคคลในภาระกิจที่ 3 นั้นทำดิฉันแย่คะ
หากช่วยไม่ได้ ก็ไม่เป็นรัยคะ  ดิฉันรุ้สึกเช่นนั้น
แต่ เค้าไม่มีการติดต่อดินฉันแต่อย่างได้  ดิฉันติดไปก็ไม่รับคะ
ผิดหวังเล็กน้อย  ถ้าไม่บอกว่าอยากช่วย คงไม่รู้สึก เสียใจขนาดนี้
คนอยากช่วยจริงๆ เค้าไม่ทำเช่นนั้นกันหรอกค่ะ แหมมาบอกกับดิฉันตรงๆ
ดิฉันก็ไม่ว่าอะรัยหรอกคะ  เพราะเข้าใจว่าเป็นงานตัวเองก็ควรทำด้วยตัวเองถึงจาดีที่สุด
แต่ดิฉันก็ไม่ได้เสียใจมาก  ซึ่งยังมีข้อดีในจุดนี้
คือ  ดิฉันได้ทำงานตรงนี้ด้วยด้วยตัวเองนั้นคือข้อดี
อาจจาผิดหวังแต่ไม่ได้โกรธมากขนาดไม่คุยกันนะคะ
หากคุณได้เข้ามาอ่านนะคะ  ขอบคุณสำหรับ บทเรียนคะ

==========================================================
mode ปรกติ
       ขอใช้คำพูดไพเราะซักวัน
       ไดวันนี้ยาวมาก  อ่านไม่ไหวไม่เป็นรัยคะ
       เข้าใจ  สำหรับวันนี้  แต่ถ้าอ่านหมด  เนีย  รักตายเลย
       ขอบใจทุกคน  ที่ช่วยนะจ๊ะ  จากใจจิง
       แม้ว่าจาช่วยไม่ถึงที่สุดแต่ก็ขอบใจละ
       วันหลังถ้าช่วยไม่ได้หรือมีอารัย  ช่วยบอกด้วยนะ
       บอกเหตุผลมาเราก็เข้าใจ  หรือถ้ารบกวนมากไปก็ขอโทษละกัน
       ขอบคุนแรงกาย และ แรงใจที่ทำให้งานทั้งสามชิ้นจบลง
       แม้มันจะไม่สมบูรณ์แบบ
       วันหน้าจาต้องดีกว่านี้

<< โห๊ด โหด